Stedenband Hoogstraten

We werden gewekt door het gekwetter van een kudde parelhoenen. Met de emmer fristen we ons op om de dag aan te vangen. We werden uitgenodigd door CPS (centre promotion sociale) om een kijkje te nemen naar hun werking. In het centrum wordt er onder andere aandacht besteed aan het begeleiden van mensen met een fysieke of mentale handicap. De jongeren toonden ons de ruimte waar zowel kinesisten, orthopedagogische en ergotherapeutische begeleiding werd voorzien. Dit is allemaal op vrijwillige basis. Het is mooi om te zien dat men alle kinderen de kans wil geven om hen zo goed mogelijk te integreren in de maatschappij. Het viel ons op dat hier handicap dus geen taboe is. Ze maken gebruik van de middelen die ze hier in Za-Kpota ter beschikking hebben. Zo prikkelen ze de zenuwen met een tandenborstel en leren ze de kleinsten lopen met een houten looprekje. We werden met de neus op de feiten gedrukt, aangezien wij in België meer middelen ter beschikking hebben. Na het bezoek aan CPS bezo...

We werden wakker met vogelgezang en Afrikaanse muziek. Een mooi begin van de dag. Daarna hebben we heerlijk ontbeten, met een groentenomeletje en stokbrood. De kinderen van ASEZ kwamen ons al halen om samen met hen activiteiten te doen. ASEZ is een plaatselijke speelpleinwerking. Hoewel de meeste kinderen heel blij waren met onze komst, waren enkele kleine kinderen een beetje bang van ons. Toen we aankwamen waren er enkele kinderen aan het kleien, waren met blokken aan het spelen. Daarna speelden we kringspelen met de kinderen. Zoals bijvoorbeeld zakdoek leggen en hoho, een traditioneel spel waarbij de kinderen eerst een liedje zingen en daarna steeds sneller en sneller in een cirkel lopen. Ondertussen werkten Leen en Celien hard aan de cinema. Ze hielpen met de bouw van de muur. De mensen van Za-Kpota stonden ervan te kijken dat twee dames hielpen. De stenen van de muur zijn gemaakt van een mengeling van zand en cement die ze in een mal doen. ASEZ is gelegen n...

Vandaag is het feest! Hiep hiep hoera! Thijs en Celien vieren vandaag hun verjaardag! We werden al op tijd gewekt omdat we uitgenodigd waren om de vlaggenceremonie aan het gemeentehuis bij te wonen. Na een paar formaliteiten, zoals het zingen van het Beninse volkslied, jezelf voorstellen aan heel de groep en het hijsen van de vlag, zongen we in drie talen (Fon, Nederlands en Frans) voor de jarige jobjes. Nadien kregen ze nog een kaartje van iedereen die hier aan ons project meewerkt en trakteerden ze met lekkere Belgische koekjes, superlief! De Afrikanen waren niet gewend aan de zoete smaak van de nopjes die ze kregen, maar vonden ze wel heel lekker. Een verjaardag op een bescheiden manier gevierd, maar toch om nooit te vergeten! We werden met de hele groep uitgenodigd bij de burgemeester op zijn bureau. Ook hij heette ons van harte welkom. Hij is vereerd dat wij hier zijn en dat wij hier verschillende dingen gaan ontdekken. Veel buiten de poort van het gemeentehuis hebb...

Na een warme nacht in de tent maken we ons klaar voor het eerste Afrikaans ontbijt. Dit was brood met groenten omelet. Klinkt bekend maar…. smaakt anders. Na het ontbijt is het tijd voor de afwas. Thijs hielp met plezier mee, voor onze Afrikaanse vrienden was dit een hele belevenis. Ze zijn het niet gewoon dat een man helpt in het huishouden. We werden samengeroepen in het gemeentehuis, waar we een korte inleiding kregen van Abel en Ingrid over kinderrechten. Door deze informatie hebben we een beter beeld hoe we dit onderwerp via een sketch kunnen overbrengen naar de dorpelingen. Een eerste oefenmoment van de sketch vond plaats. Hier leerde iedereen zijn rol kennen en werd de tekst geoefend. Na deze interessante samenkomst is het tijd voor het middagmaal. Ook hier weer is het spannend wat je op je bord krijgt. Deze keer een schotel van couscous en kippenmagen. Hierna waren we klaar om de namiddagactiviteit te beginnen. Eerst werd Thijs gehuldigd als ‘Koning’, omd...

NVDR: Onze collega's laten ons weten dat de internetverbinding in Benin momenteel heel slecht is. Zij proberen om de blogberichten zo snel mogelijk tot bij het stadsbestuur te krijgen. Helaas met wisselend succes... Gisterenavond konden we nog niet veel indrukken van Afrika opdoen, want het was al donker en we verbleven in een redelijk Westers hotel. Vandaag konden we voor het eerst het echte Afrikaanse leven ontdekken. Na een frisse duik in het zwembad, een laatste heerlijke douche en een uitgebreid ontbijt konden we aan onze dag beginnen. Abel stond ons al op te wachten aan het hotel. Maar dan de koffers … Gelukkig zijn de Afrikanen heel creatief in het stapelen en werd alles tot het laatste hoekje opgevuld. Zelf passen we er nog net bij… Oef, en we kunnen vertrekken! Zoals jullie misschien al wel gelezen hebben, steunden de Chiromeisjes Meer de jeugdorganisatie ASEZ van Za-Kpota. Samen met Abel en Michée kozen we spelmateriaal om de kinderen en jongeren van Za-Kpota blij...

We zijn vertrokken! ’s Morgens vroeg uit de veren, we hebben om 07.00 uur afgesproken achter de kerk in Hoogstraten. Alle koffers zijn gepakt, de taxibusjes komen aanrijden en meteen volladen. Nog een foto voor vertrek, een laatste dikke knuffel en dan zegt de taxichauffeur “We kunnen hier niets meer doen hé?!” Dus instappen en wegwezen! Ons avontuur startte eind december 2017, met het nieuws dat we op inleefreis mochten. Maar nu is het EIND-E-LIJK zo ver, we gaan op inleefreis! In Brussel verloopt alles heel vlot, voor we het weten zitten we in de lucht. We zitten verspreid in het vliegtuig. Maar vervelen doen we ons niet. Film kijken, spelletjes spelen op ons schermpje,… én het leesvoer lezen over de inleefreis. Onze sketch die we nog moeten inoefenen! We maken een tussenstop in Ivoorkust. Wat een turbulentie bij het landen, zelfs een beetje eng! Maar de landing was goed. We staan een uurtje stil om bij te tanken en verschillende passagiers uit te laten stappen. Of ...

Tijd om afscheid te nemen...